Барселона вчера објави дека му ја одзема капитенската лента на голманот Марк-Андре тер Штеген поради дисциплинска постапка што клубот ја покрена против него два дена претходно.
Тер Штеген зад себе има две тешки сезони, обележани со повреди. Клубот поради тоа започна да врши притисок врз него да си замине од „Ноу Камп“.
33-годишниот голман, кој неодамна имаше операција на грбот, влезе во конфликт со клупските челници откако одби да ѝ дозволи на Барса да ги сподели неговите медицински податоци со Ла Лига. Клубот сакаше да го стори ова за да може тоа тело да ја процени должината на неговата недостапност.
Според каталонскиот печат, Барселона имала намера да го искористи неговото долгорочно отсуство за да ги почитува прописите на Ла Лига за финансиски фер-плеј и да ги регистрира своите нови играчи. Клубот не мпже да го стори тоа бидејќи голманот одбива да ги сподели тие информации.
Хуан Игнасио Гарсија-Очоа се осврна на ова во колумна во „Марка“.
„Нешто смрди во Барселона со месеци. Она што започна како обична гласина и шпекулација за Тер Штеген, се претвори во практика што има многу јасно име: мобинг. Да, малтретирање на работното место. И што е најлошо, ова не е прв таков случај во клубот.
Хронологијата го истакнува „неоснованото и апсурдно“ обвинување од клубот дека Тер Штеген вршел притисок врз тренерот Ханси Флик да биде прв голман на тимот. Ова е направено со цел да се оцрни неговиот имиџ и да се подготви теренот за негово заминување“, пишува новинарот Очуа во својата колумна.
„Потоа, следуваше потег што ги потврди сомнежите: доаѓањето на Жоан Гарсија и притисокот врз Тер Штеген да го напушти клубот. Но, германскиот голман решително одби, што јасно го кажа на прес-конференцијата за време на Лигата на нации. Тој го кажа тоа еднаш, гласно и јасно, и нагласи дека нема повторно да зборува за таа тема за да не се повторува и затоа што не сакаше повеќе бучава отколку што е потребно. Тој е човек од збор и знаеше за што зборува: Нема да ја напушти Барселона. А зошто би заминал? Неговата плата, која сега е толку критикувана во менаџерските кругови, е резултат на лична жртва што многумина ја забораваат, драстично намалување што го прифати за време на пандемијата за да му помогне на клубот во еден од најтешките периоди.“
Гарсија-Очоа понатаму пишува дека со притискањето на Тер Штеген, Барселона прави „невиден потег, потег што е на работ на легалноста и професионалните норми“.
„Не е ли ова класичен пример за мобинг?“ На ова се придружува и протекувањето детали од неговиот договор, практика што клубот систематски ја користи со други играчи, како што се Де Јонг, Араухо или Рафиња. Сите тие знаат какво е да се биде под лупа, да се чувствува притисокот од административните канцеларии и да се види како нивното име се вади во медиумите. Не е случајно што целата соблекувална сега стои покрај својот капитен. Бидејќи тука не се работи само за Тер Штеген, туку за токсичен модел на управување кој сè повеќе влијае на расположението на тимот, кој е сè повеќе лут и незадоволен од однесувањето на клубот.
Барселона има проблем, а тоа не е само Тер Штеген. Тоа е модел на управување базиран на исцрпување, внатрешен притисок, контролирано протекување на информации и занемарување на сопствените играчи. Институција која се гордее со своите вредности, но не се срами да користи многу сомнителни методи кога ѝ одговара“, се заклучува во текстот.
