Професорката на Одделот за балкански, славистички и ориентални студии на солунскиот Универзитет „Македонија“, Александра Јоаниду, е нетипичен претставник на односот на грчките академски кругови во однос на Македонија и Македонците. Таа својата кариера, меѓу другото, ја има посветено на проучувањето на македонските говори во северозападна Грција, но и на доследното разбивање на табуата и предрасудите во грчкото општество околу „македонското“ прашање. Во 2011 година дури беше и отпуштена од универзитетот во Солун поради нејзините ставови и нејзината активност.
Во интервју за „Дојче веле“ на македонски јазик, професорката Јоаниду вели дека во нејзината земја реакциите околу македонскиот јазик „попуштиле“.
„Мислам дека реакциите на македонскиот јазик во Грција попуштија. Можеби поради Преспанскиот договор, а можеби и затоа што од таа тема на луѓето полека им е преку глава. Во секој случај, сѐ уште има и такви кои реагираат жестоко при секое спомнување на македонскиот јазик или идентитет, но со време тие луѓе сѐ повеќе запаѓаат на работ на општеството“, вели професорката.
Запрашана околу конференцијата за македонскиот јазик на универзитетот во Солун лани во декември, околу која се крена многу прашина во Грција, професорката вели дека таа и нејзините колеги меѓу другото нагласувале дека не само Грција, туку и меѓународната заедница со Преспанскиот договор го има потврдено името на јазикот и македонскиот идентитет.
„Ние укажувавме, пред сѐ, на тоа колку апсурдно и смешно е барањето да не се споменува македонскиот јазик. Наводно употребата на поимот „македонски јазик“ ги „повредувало“ чувствата на „осетливите“ грчки сограѓани. Најважниот аргумент против оваа глупост, се разбира, беше меѓународното признавање на името на јазикот и на идентитетот со Преспанскиот договор. Важно е и тоа, на што постојано укажувам: не постои ниту еден Грк кој во странство би се претставил себеси како „Македонец” – и не постои никаков грчки јазик којшто е во употреба и којшто се нарекува „македонски”, вели Јоаниду.
Во однос на Македонците во Грција, професорката вели дека Преспанскиот договор е „амбивалентен, затоа што се обидува да го избегне признавањето на постоењето во Грција на едно население со етнички и јазичен идентитет кој е поинаков од грчкиот“.
„Во секој случај, мора да биде истакнато дека правото на самоопределување е едно од темелните права во целиот свет, а тоа веќе со децении е загарантирано во меѓународното право. Затоа би рекла дека на грчките државјани со македонска етничка самосвест и јазик не смееме да им го забраниме правото себеси да се нарекуваат Македонци и да го зборуваат македонскиот јазик“, вели професорката во интервјуто со Кица Колбе за „Дојче веле“.
