Луксузните хотели во Дубаи, симбол на скап туризам, приватни плажи и „инфинити“ базени, се соочуваат со неочекуван пресврт. Поради падот на странските туристи по воената криза во регионот, дел од хотелите почнаа да нудат големи попусти за локалните жители и резидентите во Обединетите Арапски Емирати, со цени што во некои случаи се и до четири пати пониски од вообичаените.
На Палм Џумеира, една од најпознатите луксузни локации во Дубаи, хотелите со пет ѕвезди повторно бележат поголема раздвиженост за време на викендите и празниците. Но, овојпат главните гости не се странски туристи, туку луѓе што живеат во Емиратите. За многумина од нив, хотелскиот луксуз што досега бил недостапен сега станал можност за краток викенд-престој.
Според искуствата што ги пренесува France Presse, локалните понуди ја промениле структурата на гостите. Во хотелот Anantara The Palm, попустите достигнуваат до 50 проценти, а менаџментот наведува дека викендите, особено саботните вечери, повторно носат висока пополнетост. Во работните денови, сепак, пополнетоста паѓа на 20 до 30 проценти, што покажува дека домашниот пазар не може целосно да го замени меѓународниот туризам.
Ова е голем пресврт за град што во 2025 година беше меѓу најсилните туристички дестинации во регионот. Според податоците на Одделот за економија и туризам на Дубаи, градот минатата година примил 19,59 милиони меѓународни посетители, со просечна хотелска пополнетост од 80,7 проценти. Хотелската понуда броела 827 објекти, меѓу кои 173 хотели со пет ѕвезди.
Проблемот за хотелите не е само бројот на гости, туку и должината на престојот. Странските туристи вообичаено останувале една недела, десет дена, па и подолго, додека локалните гости најчесто резервираат една или две ноќи. Тоа им помага на хотелите да ги пополнат собите за викенд, но не и да го одржат истиот приход што го носел меѓународниот туризам.
Во дел од хотелите падот на побарувачката веќе се чувствува и кај вработените. Според извештајот, некои објекти ја искористиле слабата сезона за реновирање, други намалиле плати или испратиле дел од персоналот на неплатен одмор. Најпогодени се хотелите во деловните зони, каде што зависноста од странски и бизнис-гости е поголема.
Дубаи досега ја градеше туристичката слика врз идејата за безбедност, луксуз, глобална поврзаност и висока потрошувачка. Регионалната воена криза ја наруши токму таа перцепција. Иако дел од туристите се враќаат по прекинот на огнот, закрепнувањето е ограничено и нестабилно, а хотелскиот сектор се обидува да ја пополни празнината со домашни гости, „staycation“ пакети и агресивни промоции.
Попустите во Дубаи затоа не се само добра вест за оние што сакаат евтин луксуз. Тие се и сигнал дека еден од најсилните туристички модели во Заливот привремено мора да се приспособи на нова реалност, во која луксузот останува ист, но пазарот што го плаќа веќе не е истиот.
