Денеска , 12 јули, македонската православна црква и верниците го празнуваат празникот на светите апостоли Петар и Павле.
Овој празник во народот е познат како *Петровден* и за него се врзуваат голем број обичаи и верувања.
Петровден се сметал за пресвртница во годишните времиња – еден од клучните датуми во летниот циклус на празници – и често се поврзува со *Иванден*. Тој ги означува промените во природата што го најавуваат претстојното годишно време и постуденото време.
Светиот апостол Петар бил рибар кој прв ја изразил својата вера во Христос и Неговото учење; тој проповедал и ги поставил темелите на некои од првите упоришта на новата вера. Според народното верување, Свети Петар го чува столбот врз кој почиваат Земјата, „небесната слама“ (Млечниот Пат) и „небесниот крст“ (соѕвездието Лебед), и тој ги држи клучевите од Рајот.
Светиот апостол Павле бил фарисеј, но откако се запознал со Христовото учење, го прифатил и станал еден од најголемите проповедници и теолози на верата. И двајцата биле погубени во Рим по наредба на царот Нерон.
Обичаи на Петровден
Еден од најмистичните обичаи што се практикуваат во пресрет на Петровден е поврзан со цвеќиња. На 11 јули, најстариот член на домаќинството бере по еден цвет од растението *петровац* (латински: *Agrimonia eupatoria*) за секој член на семејството.
Потоа, овие цвеќиња се засадуваат во земјата на затскриено место каде што никој не смее да ги допира. Наутро, пред кој било друг да ги види, истиот член на домаќинството оди да го провери секое цвеќе. Се верува дека:
ако цветот стои исправено – таа личност ќе биде здрава,
ако е слаб – таа личност ќе биде болникава,
ако е овенат – личноста може да умре.
Младите девојки кои на Петровден (7 јули) засадиле жито, внимателно следат како тоа никнува; ако никулците се свиткаат во форма на прстен, сигурно ќе се омажат таа година.
На Петровден не се извршуваат никакви полски работи ниту тешка физичка работа.
Во минатото се верувало дека јаболката не треба да се сечат со нож пред Петровден, бидејќи тоа би можело да предизвика град што би ги уништил посевите. Овој обичај потекнува од верувањето дека на овој ден Свети Петар им дели јаболка на децата на оној свет.
Поради тоа, во некои делови на Србија луѓето на овој ден им носат јаболка како подарок на своите најблиски соседи, додека други ги носат во црква за да бидат осветени. Во некои региони, деца што носат запалени факели направени од кора од цреша (*лиле*) одат од куќа во куќа, а домаќините им даваат мали подароци.
Многу жени исто така се зафатени со подготовка на колачи со јаболка. Не станува збор за какви било јаболка, туку за посебна сорта што зрее токму во времето на овој празник.
