На 8 декември 2001 година, на само 47 години животот го загуби легендарниот Мирза Делибашиќ .
Ретко кој играч толку многу му значел на клубот и на градот, како за КК Босна и Сараево, а во текот на кариерата се здоби со статус на кошаркарска легенда. Ова е неговата животна приказна.
Роден е во Тузла во 1954 година. Со Босна ја освои титулата државен првак двапати, еднаш Купот на поранешна Југославија, а во 1979 година во Гренобл, победувајќи во финалето против Италијанецот Емерсон (96:93) и титулата европски шампион.
Една година после тоа, тој доби понуда што не можеше да ја одбие. Реал Мадрид го сакаше Мирза. Во 1980 година започна најдобрата сезона во неговиот живот. Со југословенската репрезентација го освои златото на Олимписките игри во Москва, а следната година со Реал Мадрид го освои шпанското првенство и Светското првенство, а играа и во финалето на Купот на победниците на куповите.
За жал, тогаш почнаа проблемите.
Го оставила сопругата, а го завршил бракот онака како што играше кошарка, брзо и прецизно… На празна кутија цигари пред нејзиниот стан во Белград оставил белешка:
Договорно се разведуваме. 2. Ќе те поддржам тебе и Дарио“, напиша тој и се врати во Мадрид.
Сè уште играше добро, но никогаш не беше Мирза од минатото. Почнаа проблемите со алкохолот, поради што си замина од Реал.
Заминал во Италија во Индесит од Казерта кај неговиот пријател и ментор Боша Тањевиќ и тогаш почнале неговите сериозни здравствени проблеми. Во 1983 година доживеал мозочен удар и завршил на Воено-медицинската академија во Белград. Неговата кошаркарска кариера беше завршена и започна борбата за неговиот живот.
Не можеше да се движи или да зборува, а закрепнувањето траеше многу долго. Тоа не го спречи да продолжи да пие. Чаша вино пред спиење се претвори во литри… Повторно заврши на VMA, беше клинички мртов, за чудо се врати,повторно се ожени со најдобрата кошаркарка на Железничар од Сараево, Србинката Славица Шука и го доби синот Данко.
И покрај сите проблеми, кошаркарската јавност не го заборави. Во 1991 година, ФИБА го прогласи за еден од најдобрите европски играчи. Кога земјата се распадна, тој беше назначен на функцијата селектор на Босна и Херцеговина, но поради конфликти со луѓе од Алијансата ја напушти таа функција.
Последните години од животот ги поминал во кафуле, а алкохолизмот на крајот го чинеше живот.
Почина од болест наречена тага. Тоа се вика војна. Се вика Југославија.Почина во 2001 година на 47-годишна возраст во Сараево.
