Со два гола во драматичната победа на Германија од 2:1 над Брегот на Слоновата Коска, Дениз Ундав стана херој за својата земја. Патот од фабриката до херојот на нацијата Дениз пораснал во Ачим, град во близина на Бремен, па затоа било јасно зошто сочувствувал со Вердер уште од мали нозе. Неговите родители се курдски Језиди од селото Исакли во Вираншехир, во близина на турско-сириската граница.
Патот до фудбалер не би лесен
Сиромаштијата го принудила да се вработи во локална фабрика уште на многу млада возраст, каде на 17-годишна возраст заработувал околу 140 евра неделно, односно околу 560 евра месечно. Покрај тоа, играл фудбал во четвртата германска лига како полупрофесионалец. Првиот голем животен удар го добил од својот сакан клуб.
„Кога ми кажаа во Вердер на 14 години дека немам иднина за мене бидејќи сум премногу низок, срцето ми се скрши. Но, не се откажав. На 17 години, го напуштив семејниот дом и потпишав за Хавелс во четвртата лига, каде што, покрај играњето и тренирањето, работев со полно работно време, управувајќи со ласерска машина во фабрика. Станував околу 4 часот наутро, одев во фабриката, потоа одев на тренинг и се враќав дома околу 8 часот навечер, а следниот ден морав да почнам одново. Да ја работам таа работа за да имам од што да живеам, бидејќи не можев да преживеам од фудбалот.“
Вториот најдобар стрелец во Бундеслигата Во 2020 година, Ундав го засили белгискиот Унион Сен-Жил, со кого влезе во првата лига. Потоа се пресели во англискиот Брајтон, од каде што отиде на позајмица во Штутгарт. „Шваб“ го купи во 2024 година, што беше правилен потег бидејќи во сезоната 2025/26, со 19 гола, беше втор најдобар стрелец во Бундеслигата, зад Хари Кејн.
