Запознајте го Јомундур Оласон, исландски земјоделец кој возел над милион километри во својата Шкода Октавија од прва генерација. Како постигнал таков успех и какви совети има за оние кои сакаат да уживаат во своите автомобили што е можно подолго?
Дилер на „Шкода“ во Исланд неодамна бил контактиран од земјоделецот Јомундур Оласон. Тој бил љубопитен што ќе прикажува контролната табла на неговата „Шкода Октавија“ од прва генерација, напојувана од 2,0-литарски бензински мотор, откако ќе достигне еден милион километри. Дилерот не го знаел одговорот, бидејќи никогаш порано не се сретнал со нешто слично. Јомундур поминал безброј часови зад воланот на својата Октавија, најчесто возејќи од својот дом до неговата фарма за овци во Боргарфјордур, но и на подолги патувања низ островот.
„Бев во многу делови од Исланд и имам убави спомени од тие патувања. Моето најдолго патување со Октавија беше околу илјада километри кога ги посетив Западните фјордови. Дефинитивно препорачувам да застанете кај водопадот Динјанди“, вели тој. Почнал да ја вози Октавија во 2007 година, иако неговата сопруга го користела автомобилот од 2003 година. „Тоа беше мојата прва Шкода. Имав неколку автомобили претходно, но ниту еден од нив немаше толку ниски трошоци за работа и таква сигурност. Подоцна почнав да ја користам Октавија како мое работно возило – и дури тогаш сфатив каква неверојатна машина е тоа“, се сеќава исландскиот фармер.
Автомобилот бараше само редовно одржување, а техничките проблеми беа ретки.
„Не се среќава често таква сигурност. Октавијата продолжуваше да работи, без разлика на сè“, вели Јомундур. Иако робусното инженерство е секако дел од формулата, редовното сервисирање е исто толку важно за постигнување на толку голема километража. „Редовното одржување е од суштинско значење. Мора да се грижите за работи како што се амортизерите, радијаторот и сопирачките. Стилот на возење е исто така важен – секогаш внимавав да не го преоптоварувам моторот. Никогаш не ги туркав вртежите над 3.000 вртежи во минута. Исто така, користев само висококвалитетно масло и го менував на секои 30.000 километри“, објаснува Јомундур. И покрај она што можеби звучи како нежен третман кон автомобилот, Октавија мораше да ја издржи суровата исландска клима и секојдневните барања на професијата на нејзиниот сопственик. Јомундур возеше во сите временски услови, се справуваше со чакалски патишта, па дури и превезуваше овци од време на време. И по сето тоа, Октавија го задржа својот оригинален мотор, менувач, па дури и спојка. Според Јомундур, клучот за долговечноста е почитување на „машината“ и обрнување внимание на малите проблеми пред тие да станат големи.
Што се случи откако ја помина границата од милион километри? Контролната табла прикажуваше шест горди деветки по ред – километражата едноставно не беше дизајнирана да прикажува седумцифрени броеви. Но, тоа не ја намали радоста на Јомундур. Напротив – тој зрачеше од гордост што достигна толку легендарна пресвртница. „Тоа беше неверојатен момент за мене, а патувањето до него беше чиста забава. Го задржав автомобилот дури и кога сите ми велеа да го заменам за нов. Секогаш знаев дека ќе достигне милион километри.“ Јомундур на крајот го замени својот автомобил, остана лојален и на брендот и на моделот, а сега вози нова Октавија. Неговата стара Октавија, со својата импресивна километража, лесно би можела да се смести во музеј по таква услуга, но нејзиното патување сè уште не е завршено. Ќе се користи во средно училиште во главниот град на Исланд, Рејкјавик, за истражување и изучување на механиката како дел од програмата за автомобилско инженерство.
