Масовните антивладини протести во Иран продолжуваат да се шират, при што илјадници демонстранти излегоа на улиците на Техеран и вториот по големина град во земјата. Според активисти за човекови права, во изминатите две недели во судирите загинале најмалку 116 лица, додека над 2.600 се приведени.
Ситуацијата е дополнително отежната поради прекинот на интернетот и телефонските линии во земјата, што значително го отежнува следењето на протестите од странство. И покрај тоа, информациите за зголемен број жртви продолжуваат да пристигнуваат преку активисти и сведоци.
Во меѓувреме, претседателот на иранскиот парламент, Мохамад Багер Калибаф, упати остри закани кон САД и Израел, изјавувајќи дека тие ќе бидат „легитимни цели“ доколку САД ја нападнат Исламската Република, како што претходно најави американскиот претседател Доналд Трамп. Заканите беа изречени за време на парламентарна седница проследена со извици против Америка.
Од странство расте стравот дека затемнувањето на информациите ќе ги охрабри тврдокорните структури во иранските безбедносни служби да започнат уште пожестока репресија. Трамп јавно им изрази поддршка на демонстрантите, порачувајќи дека Иран „гледа кон слободата како никогаш досега“, а американските медиуми објавија дека на Белата куќа ѝ биле презентирани и воени опции, иако конечна одлука не е донесена.
Иранската државна телевизија, пак, емитуваше говор во кој Калибаф ги пофали полицијата и Револуционерната гарда за „цврстиот одговор“ на протестите, најавувајќи строги казни за приведените.
Сведоци и демонстранти за странските медиуми опишуваат масовни собири, силно присуство на безбедносните сили и насилни интервенции во повеќе градови, особено по говорот на врховниот лидер Али Хамнеи во петокот вечерта. Според нив, атмосферата на надеж брзо била заменета со страв и репресија.
Протестите започнаа на 28 декември како економски демонстрации поради високата инфлација, но за кратко време се проширија во над 100 градови, претставувајќи го најсериозниот предизвик за иранскиот режим во последните години.
И покрај ризиците, граѓаните продолжуваат да излегуваат на улиците, најчесто по зајдисонце, опишувајќи чувство на „незапирлив моментум“ и масовно учество на луѓе од сите возрасти.
