Во април, руските сили успеаја да окупираат околу 176 квадратни километри украинска територија. Но, тие платија висока цена за тоа – изгубија 4.800 возила и имаа повеќе од 36.600 мртви и ранети војници, според статистичар кој собира податоци главно од официјални украински извори, вклучувајќи го и Генералштабот во Киев.
Во истиот месец, загубите на Украина беа „минимални“, заклучи аналитичарот Конрад Музика од „Рочан Консалтинг“ во Полска. Украина се простира на 603.000 квадратни километри, од кои 19% е под руска окупација. Со сегашната стапка на напредување и загуби, на Русија ќе ѝ треба до 2256 година за да го освои преостанатиот дел од Украина, по цена од 101 милион човечки жртви. Моменталното население на Русија е 144 милиони.
Неверојатно, но застрашувачките загуби на човечка сила и опрема сè уште не ја парализирале руската војска во Украина. Кремљ ги опремува своите трупи со илјадници цивилни возила, вклучувајќи скутери, мали автомобили, па дури и барем еден автобус.
Во исто време, Русија регрутира околу 30.000 војници месечно, изјави генералот Кристофер Каволи, командант на американските сили во Европа, пред американските пратеници на 3 април. Бидејќи многу ранети војници на крајот се враќаат на фронтот, руските вооружени сили регрутираат повеќе луѓе секој месец отколку што губат. Како резултат на тоа, рече Каволи, руските сили во Украина всушност растат. Тие сега бројат најмалку 600.000 војници, „највисоко ниво од почетокот на војната и речиси двојно повеќе од инвазиските сили од февруари 2022 година“, рече Каволи.
Како Кремљ успеа да го одржи, па дури и да го прошири својот обид за регрутирање, се сведува на две работи: пари и расположение. Рекордниот број апликации беше мотивиран од „високите бонуси за потпишување и верувањето дека војната наскоро ќе заврши“, објасни Јанис Клуге, заменик-шеф на Одделот за Источна Европа и Евроазија во Германскиот институт за меѓународни и безбедносни прашања. Останува прашањето дали овие пари и оптимизмот се одржливи. „Севкупно, одбранбениот буџет на Русија ќе сочинува 40% од вкупните владини трошоци, што е највисоко ниво од Студената војна“, рече Каволи.
За споредба, Соединетите Американски Држави трошат само 13% од својот федерален буџет за војската. Ваквите трошоци го зголемуваат рускиот морал за војната, дури и кога вкупниот број на жртви достигна 800.000 претходно оваа година. „Како директен резултат на воените трошоци, руските инвестиции во индустриската база ја намалија невработеноста на 2,4%“, рече Каволи.
„Руската економија работи во воен режим и ќе остане таква во догледна иднина.“ Но, воената економија не е секогаш ефикасна. Рускиот министер за финансии Антон Силуанов вети дека ќе одржува високи воени трошоци, дури и кога цените на нафтата паѓаат, а украинските напади со беспилотни летала ги загрозуваат приходите од извозот на енергија, преполовувајќи го економскиот раст од минатата година. За да ги продолжи овие воени трошоци, претседателот Владимир Путин минатата година ги зголеми даноците на доход и данокот на добивка на претпријатијата.
„Руското раководство не само што е подготвено да го зголеми даночниот товар врз граѓаните, туку ги менува и приоритетите на економскиот развој“, објасни Александар Колјандр, аналитичар во Центарот за анализа на европската политика во Вашингтон. Очигледно е дека воените индустрии се приоритет. Губејќи многу, а добивајќи многу малку во Украина и одржувајќи скапа војна благодарение на огромните трошоци, руските лидери одат по економско и политичко јаже. Но, опасноста не ги обесхрабрува.
Според Каволи, Путин и неговите министри и генерали се посветени на долга војна – војна што би можела да се прошири надвор од Украина. „Рускиот режим ги преобликува своите воени, економски и социјални структури за да го поддржи она што го опишува како долгорочна конфронтација со Западот – системски промени што ја покажуваат намерата на Русија да ни се спротивстави во иднина“, предупреди Каволи.
