Шокантни репресивни практики се откриваат во Северна Кореја, каде што тинејџери и возрасни наводно се јавно погубени, испратени во логори за принудна работа или јавно понижувани затоа што гледаат јужнокорејски ТВ серии – како што е „Игра на лигњи“ (Squid Game)- или ја слушаат популарната музика K-pop, според извештаите собрани од Амнести Интернешнл.
Организацијата се потпира на сведоштва од луѓе кои успеале да избегаат од режимот на Ким Џонг-ун, опишувајќи ги екстремните и нехумани услови за кои велат дека преовладуваат во земјата.
Според едно од сведоштвата, луѓе, вклучувајќи и ученици, биле погубени во покраината Јанганг затоа што гледале „Squid Game“ или другите популарни јужнокорејски драми „Crash Landing on You“ и „Descendants of the Sun“.
Како што е објавено, властите се насочени и кон слушање јужнокорејска поп музика. Сведоштвата споменуваат песни од K-pop сцената, вклучувајќи песни од BTS. Во 2021 година, „Кореја тајмс“ објави дека тинејџерите во Северна Кореја биле казнувани затоа што слушале BTS.
Амнести интернешнл спроведе 25 длабински интервјуа со севернокорејски дезертери во 2025 година, од кои повеќето биле на возраст од 15 до 25 години во времето на нивното бегство. Од 2020 година, бегствата се сметаат за исклучително ретки, поради строгите ограничувања наметнати поради пандемијата Ковид-19.
Северна Кореја долго време одржува една од најстрого контролираните информациски средини во светот. Анегдотските докази сугерираат дека пристапот до странска култура или информации бил строго казнуван, вклучително и егзекуција, барем до 2020 година.
Законот за реакционерна мисла и култура од 2020 година ја опишува јужнокорејската содржина како „гнила идеологија што го парализира револуционерниот дух на народот“ и предвидува казни од 5 до 15 години тешка работа за поседување или гледање јужнокорејски ТВ серии, филмови или музика. Уште построги казни, до и вклучително и егзекуција, се предвидени за дистрибуција на „големи количини“ содржина или организирање групни гледања.
Луѓето кои избегале од земјата помеѓу 2012 и 2020 година изјавиле дека многумина гледале јужнокорејска телевизија знаејќи ги опасностите, но сериозноста на казната во голема мера зависела од нивните финансиски средства.
„Луѓето се апсат за истото дело, но казната зависи целосно од парите“, рече Чои Су-вин, 39, кој избега од Северна Кореја во 2019 година. „Луѓето без пари ги продаваат своите куќи за да соберат 5.000 или 10.000 долари за да излезат од логорите за превоспитување.“
Ким Џун-сик, 28, рече дека бил уапсен три пати за гледање јужнокорејски драми пред да ја напушти земјата во 2019 година, но не бил казнет поради неговите семејни врски.
„Обично, кога се уапсени средношколци, ако нивното семејство има пари, тие само добиваат некои предупредувања“, рече тој. „Не добив никаква законска казна затоа што имавме врски.“
Петнаесет сведоштва од различни региони го споменуваат „Тимот 109 “, специјална единица за спроведување на законот која врши изненадувачки проверки без налог во домовите и на улиците, пребарувајќи торби и мобилни телефони, доказ за национална и систематска практика.
Сведоштвата, исто така, опишуваат како учениците биле принудени да гледаат јавни егзекуции како дел од таканареченото „идеолошко образование“. Чои Су-бин рекол дека гледал јавно погубување во Синџу во 2017 или 2018 година на лице обвинето за дистрибуција на странски ТВ серии.
„Властите ни рекоа да одиме, а десетици илјади луѓе од градот Синџу се собраа да гледаат“, рече тој. „Тие егзекутираат луѓе за да ни го исперат мозокот и да нè едуцираат“.
„Кога имавме 16, 17 години, во средно училиште, нè водеа на егзекуции и ни покажаа сè“, рече 40-годишната Ким Еун-џу. „Луѓето биле егзекутирани затоа што гледале или дистрибуирале јужнокорејски медиуми. Тоа е идеолошко образование: ако гледате, ќе ви се случи и вам“.
