Талибанците побараа меѓународна помош додека Авганистан се мачи од земјотрес во кој загинаа повеќе од 1.400 луѓе, а илјадници други беа повредени.
Спасувачите во понеделникот во текот на ноќта бараа преживеани откако земјотресот со јачина од 6,0 степени по Рихтеровата скала удри во неделата, уништувајќи цели села низ источната покраина Кунар во земјата, која граничи со Пакистан.
Многумина останаа заробени под урнатините на калливите и камените куќи изградени во стрмните долини, но спасувачите се бореа да стигнат до оддалечените области поради грубиот планински терен и лошите временски услови. Тоа беше плиток земјотрес, кој се случи само 9 километри под површината на Земјата, за кој е познато дека има особено деструктивно влијание.
Бројот на жртви надмина 1.411, а повеќе од 3.000 луѓе беа повредени, изјави во вторникот Забихула Муџахид, портпарол на владата на талибанците.
Властите изјавија дека очекуваат жртвите да се зголемат уште повеќе откако спасувачките екипи ќе стигнат до поизолирани локации, од кои многу останаа недостапни повеќе од 24 часа по земјотресот.
Шарафат Заман, портпарол на Министерството за здравство во Кабул, повика на меѓународна помош за справување со пустошот предизвикан од земјотресот што се случи околу полноќ по локално време.
Авганистан веќе страдаше од тешка економска криза и парализирачко повлекување на меѓународната помош по преземањето на земјата од страна на Талибанците во 2021 година. Тврдите политики на талибанците, како што е забраната за образование и вработување на жените, доведоа до нагло намалување на финансирањето на меѓународната помош и хуманитарната помош за земјата.
Катастрофата дополнително ќе ги исцрпи ресурсите на талибанската администрација на оваа воено разорена земја, која исто така се бори со враќањето на стотици илјади Авганистанци депортирани од Иран и Пакистан во последните недели.
Селото Гази Абад, во округот Нургал во Кунар, беше место на уништување, целото село беше уништено. Домовите беа сведени на урнатини, а многу жители останаа заробени под урнатините.
Некои селани седеа и плачеа меѓу натрупаните урнатини на своите домови. Други почнаа макотрпно да ги расчистуваат урнатините рачно или ги изнесуваа повредените на импровизирани носилки.
„Во ова село не е видлива ниту една стоечка соба“, рече еден жител, Абдула. „Последиците од катастрофата сугерираат дека животот тука завршил за само неколку секунди“.
Во Кунар, мртвите, некои од нив деца, беа завиткани во бели чаршафи од селаните кои се молеа над нивните тела пред да ги погребаат, додека хеликоптерите ги превезуваа ранетите во болниците.
Експертите ја повикаа меѓународната заедница да интервенира и да обезбеди поддршка, нагласувајќи дека сопствените организации за спасување и помош во земјата се едвај функционални.
