„Франкфуртер алгемајне цајтунг“ (ФАЗ) наведува дека имал увид во одлуката на судот и пишува дека Покраинскиот суд во Хамбург донел привремена извршна мерка со која му се забранува на германското списание „Шпигел“ да го изложува српскиот претседател Александар Вучиќ на сомнение за учество во наводната „лов на луѓе“ за време на опсадата на Сараево.
Според одлуката на судот, списанието не смее да создаде впечаток дека Вучиќ учествувал во целното убивање на цивили за време на војната од 1992 до 1995 година, пишува ФАЗ.
Доколку „Шпигел“ ја прекрши оваа забрана и продолжи да ги шири спорните тврдења од текстот објавен во март оваа година под наслов „Богати Европејци кои патувале во Сараево за да ловат луѓе“, тој се соочува со казна до 250.000 евра.
Според авторот Михаел Мартенс, судот во Хамбург не го оспорил „Шпигел“ дека постои исклучителен јавен интерес за оваа тема, со оглед на тоа што станува збор за шефот на државата. Сепак, тричлениот судски совет утврди дека презентацијата на Шпигел била недозволена и неурамнотежена и дека грубо го нарушува општото право на личност на Вучиќ.
Судот изрично му забрани на Шпигел да го шири тврдењето дека Вучиќ во младоста служел како воен доброволец во паравоена формација на еврејските гробишта во Сараево и дека наводно таму стапил во контакт со странски „ловци на луѓе“. Од истите причини, беше забрането пренесувањето на слични изјави на Воислав Шешељ, како и цитирањето на косовскиот премиер Аљбин Курти, кој побара формирање меѓународен суд врз основа на тие медиумски написи.
Исто така, на Шпигел повеќе не му е дозволено да користи цитати од наводните воени записници од август 1992 година, презентирани на јавноста од хрватскиот новинар Домагој Маргетиќ, во кои се сугерира дека „волонтерот Вучиќ“ во тоа време добил пушка. Судот, исто така, ја забрани употребата на реторичко прашање кое го опишува Вучиќ како „поранешен асистент во смртоносни активности во Сараево“.
Во своето образложение, судиите од Хамбург истакнаа дека Шпигел не ги исполнил основните услови за законски дозволено известување за сомневања. Судот нагласи дека сериозните обвинувања и тековните истражни постапки во раните фази не докажуваат правно вина и дека поради презумпцијата на невиност, новинарите мора да обезбедат цврст минимум доказни факти пред да уништат нечиј углед.
Шпигел ги презентираше спорните детали како свое знаење, без претходно да го контактира Вучиќ за да ја земе неговата изјава и да ги коментира обвинувањата.
Поради овие пропусти, судот утврди дека Шпигел мора да ги сноси сите трошоци на постапката, за кои списанието има право да се жали на повисока инстанца. Редакцијата на Шпигел потврди за ФАЗ дека ја добиле забраната и изјави дека ќе ги прилагодат своите постапки, но додаде дека сè уште стојат зад своето истражување.
Во анализата на целиот случај, новинарот на ФАЗ, Мајкл Мартенс, истакнува дека целата приказна за богатите западњаци кои платиле за да пукаат во цивили од ридовите околу Сараево всушност се врти околу книгата „Викенд снајперисти“ (I cecchini del weekend) од италијанскиот автор Ецио Гавачен. Врз основа на таа книга, неколку европски обвинителства започнаа прелиминарни истраги, што послужи како повод за текстот на Шпигел.
Сепак, Мартенс истакнува дека самиот италијански автор гордо признава дека за време на пишувањето на книгата никогаш не бил во Сараево. Според ФАЗ, неговото дело е само компилација од непроверени гласини, без ниту еден цврст доказ или проверен извор – што на Балканот се опишува како класична „рекла-казала“.
Западните медиуми ги прифатија овие инсинуации здраво за готово едноставно затоа што приказната звучеше примамливо, без да поставуваат критички прашања.
Мартенс заклучува дека има повеќе од доволно материјални и неоспорни докази за политичката улога на Вучиќ и српските злосторства за време на војната во 1990-тите, вклучувајќи ја и неговата озлогласена и снимена изјава од 1995 година дека „за еден убиен Србин, ќе убие 100 муслимани“. Сепак, тврдењата дека сегашниот претседател на Србија бил вмешан во некаков вид комерцијално „сафари“ врз луѓе немаат никаква основа во фактите.
Иако Вучиќ успеа да извојува правна победа во Германија, ФАЗ на крајот забележува дека неговите политички противници во самата Србија ја немаат таа привилегија. Српската опозиција секојдневно се соочува со систематски клевети во прорежимските таблоиди како Информер или на Хепи ТВ, каде што одењето на суд стана залудна правна одисеја поради целосната бесмислица на презумпцијата на невиност, бидејќи Белград сепак не е Хамбург.
