Двајцата истражувачи од Масачусетс ја добија Нобеловата награда за медицина. Американските професори Виктор Амброз и Гери Рувкун денеска беа наградени за откритието на микроРНК, ситни парчиња генетски материјал што го менуваат начинот на кој гените функционираат на клеточно ниво, што може да доведе до нови начини за лекување на ракот.
Нобеловиот комитет соопшти дека нивното откритие „се покажало како од фундаментално значење за тоа како се развиваат и функционираат организмите“.
Виктор Амброз спроведе наградувано истражување на Универзитетот Харвард. Во моментов е професор по природни науки на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Масачусетс во Ворчестер. Амброуз е роден во Хановер, Њу Хемпшир. Докторирал на Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ) во 1979 година.
Рувкун спроведе истражување во Општата болница во Масачусетс и во Медицинскиот факултет Харвард, каде што е професор по генетика. Рувкун е роден во Беркли, Калифорнија. Докторирал на Харвард во 1982 година.
Нобеловиот комитет рече дека откритието на Амброуз и Рувкун на крајот „откри нова димензија на генската регулација, која е клучна за сите сложени форми на живот“.
МикроРНК отворија нови пристапи за научниците за лекување на болести како ракот, бидејќи тие помагаат да се регулира како функционираат гените на клеточно ниво, истакна д-р. Клер Флечер, предавачка по молекуларна онкологија на Империал колеџ во Лондон.
Флечер рече дека микроРНК им обезбедуваат генетски инструкции на клетките да направат нови протеини и дека постојат две главни области каде што микроРНК може да бидат корисни: во развојот на лекови за лекување на болести и како биомаркери.
„МикроРНК го менуваат начинот на кој функционираат гените во клетките“, вели Флечер, која е надворешен експерт и не е поврзан со Нобеловата награда.
„На пример, кај ракот, имаме одреден ген кој премногу работи, можеби е мутиран и премногу работи“, објасни таа. „Можеме да земеме микроРНК за која знаеме дека ја менува активноста на тој ген и да ја доставиме таа специфична микроРНК до клетките на ракот за да спречиме мутираниот ген да го има својот ефект.
Флечер додаде дека во тек се клинички испитувања за да се види како пристапите на микроРНК можат да помогнат во лекувањето на ракот на кожата, но дека сè уште нема лекови одобрени од регулаторните тела. Таа очекува дека тоа би можело да се случи во следните пет до десет години. Таа рече дека микроРНК претставуваат нов начин за контрола на однесувањето на гените за лекување и следење на различни нарушувања.
