Православните верници го слават празникот на Светиот великомаченик Димитриј, меѓу народот познат како Митровден. Празникот е посветен на Свети Димитриј Солунски, познат по својата храброст и вера, и симболизира сила, заштита и премин од есен во зима.
Нашиот народ има традиција која го смета Денот на Светиот Димитриј за ден кога доаѓа зимата. Ако врне снег на Митровден, според традицијата, тој ќе остане до април.
И спротивното е точно, убавото време на 8 ноември најавува блага зима.
Меѓу народот се верува дека до Митровден треба да се завршат сите поголеми работи што се прават надвор и дека на тој ден не треба да се излегува од дома. Постои уште една традиција поврзана со Митровден – дека на тој ден не е добро да се караат децата, дури и ако биле непослушни, бидејќи тогаш ќе бидат такви цела година.
Митровден е посветен на древниот солунски командант од третиот век, кој бил мачен и погубен поради ширење на христијанството.
Роден е во Солун, за време на владеењето на царот Максимилијан. Тој ја игнорирал наредбата на царот за прогонство на христијаните и јавно го проповедал христијанството.
Кога царот слушнал дека солунскиот командант е христијанин, наредил да биде фрлен во затвор, каде што бил мачен и погубен. Христијаните од Солун тајно го погребале Димитриј.
На местото на неговиот гроб подоцна била изградена црква и тој бил прогласен за светец-заштитник на градот Солун.
Според традицијата, гробот на Димитриј мирисал на босилек и смирна, поради што бил наречен Мироносен, а дури и денес се верува дека неговите мошти имаат лековити својства.
Црковните записи наведуваат дека Свети Димитриј потоа „бдеел над својот град и го спасувал од земјотреси и други катастрофи“.
